Voor het derde jaar

Hij zit er weer. Voor het derde jaar. Eigenlijk zit hij er nog steeds. Wanneer hij zijn jaarlijkse schuilplek opzoekt? Dat weten we niet, elk voorjaar weten we wel dat hij er nog steeds zit. Wie? Onze egel.

In onze voortuin staan een aantal grassen. ‘s Winters staan ze heel mooi te wezen als het vriest of als het sneeuwt. In het voorjaar veranderen de gele sprieten langzamerhand in groene stengels. Bovendien is het een mooie bodembedekker, dus we hebben weinig last van onkruid in onze voortuin.

En ergens onder deze bult zit onze egel. We verbazen ons erover dat hij voor zijn winterslaap elk jaar op dezelfde plek vertoeft. Zomaar in onze kleine voortuin.

En waar gaat hij na zijn winterslaap heen?

In het voorjaar gluren we elke dag of onze egel er nog zit. Voorzichtig wat gras wegschuiven. En ja, hij zit er nog. Tot de dag aanbreekt dat we hem niet meer op zijn stekkie zien. Waar hij naar toe is, dat hebben we nog steeds niet kunnen ontdekken. Wel dat hij elk jaar zijn winterslaap bij ons houdt.

Weg met de versteende tuin

Dus weg al die tegels in de voortuin. Een versteende tuin heeft niets te bieden aan vlinders, vogels en aan egels. Er is geen voedsel en geen bescherming. Onze egel laat zien dat een eenvoudige kleine voortuin goede bescherming biedt.

Dus gewoon tegels uit de tuin halen, grassen planten, en wie weet komt de egel er zijn winterbedje installeren.